Terapia polecana jest również dla tych związków, w których partnerzy nie przeżywają kryzysu ale mają poczucie, że:
- chcą nauczyć się w bardziej bezpieczny niż dotychczas sposób wyrażać swoje potrzeby i uczucia,
- chcą przełamać bariery komunikacyjne i emocjonalne w związku,
- chcą przyjrzeć się w jaki sposób zachowanie jednego z partnerów uaktywnia zachowanie drugiego,
jak wzajemnie na siebie wpływają.

Spotkania mają na celu pomóc partnerom usunąć przyczyny konfliktu oraz nauczyć funkcjonowania w związku z korzyścią dla obojga.

Spotkania terapeutyczne (sesje) mogą być realizowane w sposób standardowy, czyli w systemie 90 minutowych spotkań raz na tydzień lub co dwa tygodnie.

Mamy również wyjątkową ofertę "Jedna sesja do rozwiązania problemu". Oferta skierowana jest do tych par w kryzysie, które potrzebują natychmiastowego rozwiązania. Trudno wtedy z góry przewidzieć dokładną liczbę godzin współpracy, zatem wstępnie określamy czas orientacyjnie i pracujemy aż do uzyskania zadowalającego rezultatu.


Podejmując się wspólnej pracy, oczekujemy sukcesu. Terapia pary jest skomplikowanym procesem, w którym zajmujemy się głównie związkiem, ale związek ten tworzą konkretne osoby, których zaangażowanie emocjonalne, kondycja psychiczna, motywacja, myślenie o przyszłości itp mogą być różne. Dlatego warto, aby przed podjęciem decyzji o terapii, każde z partnerów wnikliwie przyjrzało się sobie i uczciwie odpowiedzialo na poniższe pytania:

1. Czy jesteś zaangażowany emocjonalnie w związek? Jaki to rodzaj zaangażowania? Czy nie podjąłeś już decyzji o odejściu, tylko nie umiesz o niej powiedzieć partnerowi? Jeżeli od długiego czasu "nic nie czujesz" i jesteś już zdecydowany odejść, to praca nad związkiem może okazać się nieefektywna. Jeśli jednak zauważasz, że twoje uczucia są wprawdzie inne niż na początku związku, ale nadal istnieją i zależy ci na partnerze i utrzymaniu związku, to praca nad związkiem jest jak najbardziej wskazana.

2. Czy pozostajesz w zwiazku z osoba trzecią i utrzymujesz to w tajemnicy ? Jeśli tak, to praca terapeutyczna w parze nie ma szans na powodzenie. Nie podejmuj decyzji o terapii pary, dopóki nie zakończysz innych związków. Jeśli natomiast decyzja o zerwaniu już zapadła bądź inne związki zostaly właśnie zakończone, praca jest możliwa.

3. Czy jesteś uzależniony od alkoholu, leków, hazardu? Jeśli tak, to najpierw pomyśl o rozpoczęciu pracy z terapeutą uzależnień. Jeżeli jesteś uzależniony, ale podjąłeś już kroki w celu leczenia, praca w parze jest możliwa. Także jeśli cierpisz na silne zaburzenia psychiczne i do tej pory unikasz leczenia lub leczysz się nieregularnie, postaraj się najpierw zaangażować w leczenie swojego zaburzenia. Jeżeli rzetelnie stosujesz się do wskazań swojego lekarza, to praca nad związkiem jest oczywiście wskazana.

4. Czy masz prawdziwą motywację do pracy nad związkiem? Czy jesteś gotowy na zmianę czegoś w sobie? Często w trakcie spotkań terapeutycznych wyłania się konieczność wprowadzenia pewnych zmian w sposobie funkcjonowania jednego lub obojga partnerów ( np. jedno z partnerów stosuje jakąś formę przemocy). Jeśli jesteś osobą, która popełnia wobec partnera czyny karalne, będziesz musiał podjąć decyzję o zaprzestaniu ich. Związek, w którym stosowana jest przemoc fizyczna lub psychiczna, nie będzie dobrze funkcjonować, a zatem gdyby zostały utrzymane zachowania przemocowe, terapia się nie powiedzie. Jeśli nie jesteś gotowy na decyzję o pracy nad sobą samym dla dobra związku, powodzenie terapii jest niemożliwe. Jeśli jednak czujesz gotowość do zmiany tych zachowań, które dla partnera są raniące, to praca przyniesie dobre efekty.

5. Czy jesteś w stanie zachowywać się w stosunku do partnera i terapeuty z szacunkiem, unikając obelżywych słów, agresji? Jeśli masz duże kłopoty ze swoim zachowaniem, zacznij uprzednio pracę na terapii indywidualnej, aby móc w pełni zaangażować się we wspólną pracę w parze. Weź pod uwagę fakt, że praca w terapii może powodować kontakt z najtrudniejszymi, raniącymi uczuciami. Jeżeli w konfrontacji z uczuciami będziesz miał tendencje do ranienia słownie lub fizycznie swojego partnera albo terapeutę, to w takiej sytuacji bedziesz proszony o uspokojenie się, ponieważ praca terapeutyczna może być kontynuowana dopiero po wygaśnięciu tych zachowań.